Commissie-Barroso II (2010-2014) - Parlementaire monitor

Parlementaire monitor
Dinsdag 24 november 2020
kalender

Commissie-Barroso II (2010-2014)

Met dank overgenomen van Europa Nu.
Commissie-Barosso II
Bron: Europese Commissie, 2014

Deze Europese Commissie i was in functie van 10 februari 2010 tot 1 november 2014. Voorzitter was de Portugees José Manuel Barroso i, die op 16 september 2009 door het Europees Parlement werd gekozen. VVD-politica Neelie Kroes i was een van de vicevoorzitters van de Commissie en was beslast met de portefeuille digitale agenda, nadat zij in Commissie-Barrosso I i verantwoordelijk was geweest voor mededingingsbeleid.

Een van de belangrijkste taken van deze Commissie was het opvangen van de negatieve gevolgen van de financiële crisis, die was begonnen in 2008. Daarnaast had de EU te maken met een grote toename van het aantal vluchtelingen dat uit het Midden-Oosten en Afrika probeerde de EU te bereiken. Ook leidde de associatie-overeenkomst i tussen de EU en Oekraïne tot spanningen met Rusland. Wat wetgeving en initiatieven betreft, heeft de Commissie zich met name ingezet voor de aanpak van milieuproblematiek in verschillende sectoren. Door de diepgaande crisis waar de EU doorheen ging, was er echter weinig ruimte voor verregaande hervormingen. Wel sloot de Commissie verschillende handelsovereenkomsten en begonnen gesprekken met de VS over een vrijhandelsakkoord (TTIP).

De Commissie-Barroso II werd opgevolgd door de Commissie-Juncker i, die aantrad op 1 november 2014.

1.

De eurocommissarissen en hun portefeuilles

Naam

Land

Portefeuille

Politieke kleur

Almunia Amann, Joaquín i

Spanje

mededinging

sociaaldemocratisch

Andor, László i

Hongarije

werkgelegenheid, sociale zaken en gelijke kansen

 

sociaaldemocratisch

Ashton, Cathy barones i

Verenigd Koninkrijk

Hoge Vertegenwoordiger GBVB, eerste vicevoorzitter

sociaaldemocratisch

Barnier, Michel i

Frankrijk

interne markt en diensten

centrumrechts

Barroso, José Manuel i

Portugal

voorzitter

 

christendemocratisch

Ciolos, Dacian i

Roemenië

landbouw en plattelandsontwikkeling

partijloos

Dalli, John i

Malta

gezondheid (tot 1 juli 2013 ook consumentenbeleid)

christendemocratisch

Damanaki, Maria i

Griekenland

maritieme zaken en visserij

sociaaldemocratisch

De Gucht, Karel i

België

handel

liberaal

Füle, Stefan i

Tsjechië

uitbreiding en buurlanden

partijloos

Geoghegan-Quinn, Máire i

Ierland

onderzoek, innovatie en wetenschap

liberaal

Georgieva, Kristalina i

Bulgarije

internationale samenwerking en humanitaire hulp

christendemocratisch

Hahn, Gio i

Oostenrijk

regionaal beleid

 

christendemocratisch

Hedegaard, Connie i

Denemarken

klimaatactie

conservatief-liberaal

Kallas, Siim i

Estland

vervoer

 

conservatief-liberaal

Kroes, Neelie i

Nederland

digitale agenda

liberaal

Lewandowski, Janusz i

Polen

begroting en financieel programma

 

christendemocratisch

Malmström, Cecilia i

Zweden

binnenlandse zaken (grensbewaking, Europol, Schengen- en visabeleid, bestrijding drugscriminaliteit)

sociaaldemocratisch

Mimica, Neven i

Kroatië

consumentenbescherming

sociaaldemocratisch

Oettinger, Günther i

Duitsland

energie

christendemocratisch

Piebalgs, Andris i

Letland

ontwikkelingssamenwerking

 

conservatief-liberaal

Potocnik, Janez i

Slovenië

milieu

liberaal

Reding, Viviane i

Luxemburg

justitie, burgerlijke vrijheden en burgerschap

 

christendemocratisch

Rehn, Olli i

Finland

economische en monetaire zaken

 

liberaal

Šefčovič, Maroš i

Slowakije

institutioneel beleid en ambtelijk beheer

 

christendemocratisch

Šemeta, Algirdas i

Litouwen

belastingen en douane, toezicht en fraudebestrijding

partijloos

Tajani, Antonio i

Italië

industrie en ondernemingen

 

centrumrechts

Vassiliou, Androula i

Cyprus

onderwijs, cultuur, meertaligheid en jeugd

liberaal

Vicevoorzitters waren Catharine Ashton, Joaquín Almunia, Neelie Kroes, Siim Kallas en Maroš Šefčovič. Olli Rehn en Antonio Tajani waren dat tot 1 juli 2014

2.

Wijzigingen samenstelling

Naam vervanger

Vervangen Commissaris

Datum vervanging

Politieke kleur

Reden vervanging

Borg, Tonio i

Dalli, John i

22 oktober 2012

christendemocratisch

Aantijgingen over onheus gebruik van netwerk

Dominik, Jacek i

Lewandowski, Janusz i

16 juli 2014

christendemocratisch

Lid Europees Parlement

Reicherts, Martine i

Reding, Viviane i

16 juli 2014

sociaaldemocratisch

Lid Europees Parlement

Katainen, Jyrki i

Rehn, Olli i

16 juli 2014

conservatief-liberaal

Lid Europees Parlement

Nelli Feroci, Ferdinando i

Tajani, Antonio i

16 juli 2014

centrumrechts

Lid Europees Parlement

 

3.

Mijlpalen

Financiële crisis

De Commissie-Barroso II stond voor de grote taak om de gevolgen van de financiële crisis de ondervangen, die met name van 2011 tot 2013 nog veel impact hadden op de Europese economie. In deze periode kwam de EU met verschillende maatregelen om de zwaar getroffen eurozone, en in het bijzonder de Griekse economie i, te ondersteunen. Zo werd in 2010 besloten om een europees noodfonds op te richten, wat resulteerde in het Europees Stabiliteitsmechanisme (ESM) i dat werkzaam is sinds 2012. Ook werd sinds dat jaar gewerkt aan de totstandkoming van een Europese bankenunie i, waarbinnen de Europese bankensector is verenigd onder de ECB. Daarnaast heeft de Commissie zelf meer invloed en zeggenschap gekregen over economisch en begrotingsbeleid van de lidstaten, door de instelling van het Europees Semester i in 2011. Het Semester heeft tot doel om begrotingsproblemen in lidstaten op tijd te signaleren en aan te pakken.

Asiel en migratie

Na de Arabische Lente en het begin van de Syrische burgeroorlog in 2011, had de EU te maken met een toestroom van vluchtelingen i en migranten uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika. Verschillende lidstaten verzetten zich tegen het opnemen van vluchtelingen of oogstten kritiek door hun behandeling van asielzoekers. De Commissie deed weinig om dit aan te pakken. Wel zette Barroso zich in voor een gemeenschappelijke asielbeleid en voor hervormingen van Frontex i, maar de Commissie kreeg hier weinig steun voor.

Oekraïne en Rusland

In 2013 zou een associatie-overeenkomst i gesloten worden tussen de EU en Oekraïne. Deze overeenkomst zou de handelsbetrekkingen tussen de EU en Oekraïne versterken, met gevolgen voor de betrekkingen tussen Oekraïne en Rusland. De Oekraïense president Janoekovitsj stelde het tekenen van de overeenkomst daarom uit, wat leidde tot hevige protesten in Oekraïne in eind 2013 en begin 2014. Nadat Janoekovitsj was afgezet, werd Petro Porosjenko president van Oekraïne in 2014, waarna de verhoudingen i tussen de EU en Oekraïne weer verbeterden en de associatie-overeenkomst werd getekend.

Klimaatproblematiek

Nadat de Commissie-Barroso I i al klimaatdoelen had gesteld voor 2020, kwam Commissie-Barroso II met een nog verderstrekkender strategie tegen klimaatverandering. In januari 2014 kwam de Commissie met een klimaatdoelstelling voor 2030: een vermindering van de CO2-uitstoot met 40% ten opzichte van 1990 en een toename van duurzame energie. Los van deze doelstelling, kwam deze Commissie met relatief weinig nieuwe initiatieven en richtte zich met name op de uitvoering van eerder genomen besluiten.

Handelsverdragen

De Commissie heeft meerdere belangrijke vrijhandelsovereenkomsten gesloten. In 2011 kwam het tot een akkoord met Zuid-Korea en in 2013 bereikten de EU en Canada overeenstemming over de hoofdlijnen van een handelsverdrag (CETA). Ook begonnen onderhandelingen over economische partnerschappen met Japan en met de VS (TTIP). Naast deze grote handelspartners heeft de EU in deze periode ook overeenkomsten gesloten met verschillende Latijns-Amerikaanse en Afrikaanse landen, enenals met Oekraïne, Moldavië en Georgië in 2014.

4.

Bronnen

Politico, The Barroso II legacy: part 1, part 2, part 3, part 4.

5.

Meer informatie