Bemoedigend - Parlementaire monitor

Parlementaire monitor
Zaterdag 4 juli 2020
kalender

Bemoedigend

Met dank overgenomen van C.G. (Kees) van der Staaij i, gepubliceerd op maandag 26 maart 2012.

Het is altijd weer een heel mooie ervaring, om met zoveel partijgenoten uit het hele land bij elkaar te komen. Het is inspirerend en bemoedigend dat er op de wezenlijke uitgangspunten waar het in deze tijd om draait, een grote mate van eensgezindheid merkbaar is. Dat voelt als een stevige steun in de rug.

Partijbreed leeft de overtuiging dat het wezenlijk is en blijft om voluit een helder, getuigend geluid te laten klinken vanuit het Woord van God. Tegelijkertijd willen we ook volop onze verantwoordelijkheid nemen voor een constructieve, praktische bijdrage in de moeilijke politieke omstandigheden van vandaag. Voor die eensgezindheid mogen we dankbaar zijn.

Ledenwerfactie

De partijdag was ook de aftrap voor onze ledenwerfactie. De inzet is om de komende tijd te groeien naar 30.000 leden. Natuurlijk moeten we ons niet blindstaren op getallen. Maar de leden vormen wel de basis van de partij-organisatie. De steun en betrokkenheid van de achterban is ook de drijvende kracht voor het optreden van onze volksvertegenwoordigers in gemeenteraden, staten, Europees parlement en in de Eerste en Tweede Kamer.

Het was mooi om van Harold Hooglander uit Gouda en van Johan Geuze uit Tholen te horen dat hun kiesverenigingen al volop aan de slag zijn gegaan. In Gouda was er een groei van vijftig leden. Tholen groeide met 75 nieuwe leden. Prachtige resultaten! Wat is het geheim van Gouda en Tholen? Zowel Hooglander als Geuze beklemtoonden het belang van een persoonlijke benadering. Met een informatiepakketje door de brievenbus alleen kom je er niet. Houd er een wervend verhaal bij waarom ieders steun voor bijbels gefundeerde politiek zo welkom is!

Politiek spannend

Over gebrek aan aandacht hebben we als SGP op het moment niet te klagen. Ook rond de partijdag was dat te merken. Dat heeft natuurlijk alles te maken met de politiek spannende situatie waarin we verkeren. VVD, CDA en PVV zijn in het Catshuis druk in de weer om te zien welke nieuwe maatregelen genomen kunnen worden om in deze crisistijd de staatsfinanciën zo snel mogelijk op orde te krijgen en de economie te versterken. Het minderheidskabinet Rutte is geregeld aangewezen op steun van partijen buiten de politieke samenwerking.

Dat is nog weer in een nieuw daglicht komen te staan door de recente afsplitsing van kamerlid Brinkman van de PVV-fractie. Al enkele uren nadat de afsplitsing in het nieuws kwam, werd hierover een kamerdebat gehouden. Wij hebben vastgesteld dat het er allemaal niet eenvoudiger op wordt, maar dat het voor de SGP geen reden is tegenover dit kabinet nu ineens een andere houding aan te nemen. In deze crisistijd hebben we geen behoefte aan een kabinet dat aftreedt, maar aan een kabinet dat optreedt. Het is de uitdaging voor het kabinet om met plannen te komen die op voldoende draagvlak in Tweede en Eerste Kamer kunnen rekenen.

Oog voor elkaar

In de partijrede en in de daaropvolgende forumdiscussie met de heren Schalk en Bisschop was ‘oog voor elkaar’ het centrale thema. Mooi dat we met alle geledingen binnen de partij dit jaar met een gezamenlijk thema aan het werk zijn gegaan. Bij de noodzakelijke bezuinigingen is het zaak om steeds ook oog te hebben voor de gevolgen voor kwetsbaren in de samenleving. Dat is een belangrijke, maar geen eenvoudige opdracht. Uit volle overtuiging willen wij een koers volgen die het midden houdt tussen twee klippen: enerzijds niet alles van de staat verwachten, maar anderzijds ook niet belanden in een individualistisch egoïsme. Oog voor elkaar betekent daarom juist ook inzetten op de kracht van verbanden binnen de samenleving zelf: gezinnen en families, kerken, maatschappelijke organisaties, ondernemers. De sociale inzet van de overheid als vangnet moet zo dicht mogelijk bij de burgers zelf vorm krijgen, dus zoveel mogelijk lokaal beleid.

Hervormingen zonder taboes

In de partijrede hebben wij de oproep gedaan om te hervormen ‘zonder taboes’. Bij de bezuinigingen volstaat de kaasschaaf niet, maar voldoet de botte bijl evenmin. Het komt aan op slimme hervormingen. Op de werkvloer: langer doorwerken en flexibiliseren. Op de woningmarkt: onzekerheid wegnemen en starters helpen. In de gezondheidszorg: meer zelf betalen en beter organiseren. Daar moet nu echt wat gaan gebeuren.

De aandacht voor economie en de financiële crisis is terecht. Maar er is meer dan geld alleen. Daarom blijven wij ook onverminderd de aandacht vragen voor immateriële thema’s, zoals de bescherming van het leven. We mogen er dankbaar voor zijn, als hier dreigende verslechteringen uitblijven. Tegelijkertijd blijven wij ons inzetten voor verdergaande verbeteringen. Hiervoor is een fundamentele omslag van denken in politiek en samenleving nodig. Te vaak merken we nu nog dat er een taboe rust op het spreken over bijvoorbeeld de abortustermijn. Laten we met z’n allen proberen dat taboe te doorbreken!