Spekman is ‘te SP’ - Parlementaire monitor

Parlementaire monitor
Zaterdag 16 januari 2021
kalender

Spekman is ‘te SP’

Met dank overgenomen van A.M.C. (Anne-Marie) Mineur i, gepubliceerd op maandag 5 december 2011, 10:52.

De Volkskrant citeert vandaag René Kronenberg, kandidaat voor het voorzitterschap van de PvdA dat Hans Spekman ‘te SP’ zou zijn als gezicht van de PvdA. Amusant, de spin die Spekman gebruikt om dit te ontkennen.

Spekman zou wél kritisch zijn op misbruik van uitkeringen. Was de PvdA niet de partij die misbruik goedpraatte? Frans Timmermans beschreef dat in september 2010 in een artikel op Joop.nl.

Ergens midden jaren zeventig zag opa om zich heen dat meer mensen misbruik maakten van de vele voorzieningen die de staat bood. Hij wilde dat aankaarten, maar kon niet meer bij de mensen zelf terecht, ze zouden hem van de stoep hebben geslagen. Dus uitte hij zijn klacht tegen vertegenwoordigers van zijn partij, de PvdA. Het kwam hem op een forse oorwassing te staan van een zwaar bebaarde agoog, die via Nieuw Links nu ook de mars door de instituten in Heerlen succesvol had voltooid. “Schande”, dat opa iemand wilde “verlinken”. Misbruik bestond niet, het was “proletarisch winkelen” in de rijk gevulde snoepwinkel van perfide kapitalisten.

Dus ik denk dat Spekman dat bedoelt. SP wil mensen gráág aan ‘t werk, beter voor henzelf, de samenleving, het draagvlak voor uitkeringen. Wel onder goede arbeidsvoorwaarden. En dan een goed en degelijk vangnet voor hen die echt niet in staat zijn om zelf te verdienen. Strenge controle, dan ruimhartig beleid.

Ik denk dat er veel meer draagvlak is voor ‘SP’ dan Spekmans concurrent Kronenberg denkt. Economisch liberale partijen zijn er genoeg. Als PvdA’ers nog steeds willen opkomen voor mensen die in de knel komen als de grote jongens weer eens te veel rekening houden met zichzelf — zeg, de 99% —, dan is er genoeg werk aan de winkel. Kapitalisme is niet dood.

Overigens: vrijzinnig is de SP wèl, al zetten sommigen de eensgezindheid van de SP weg als zwakte. Onterecht. Eendracht maakt macht. SP’ers zijn doordrongen van het belang van eensgezindheid bij het bereiken van gezamelijke doelen, ze zitten er niet voor hun carrière.